postanowienie
Trybunału Konstytucyjnego
z dnia 21 stycznia 2020 r.
sygn. akt K 4/18

1. Grupa posłów na Sejm VIII kadencji, 21 maja 2018 r. wniosła do Trybunału Konstytucyjnego wniosek o zbadania zgodności, wskazanych w komparycji niniejszego postanowienia, przepisów ustawy z dnia 22 marca 2018 r. o zmianie ustawy – Prawo łowieckie oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 651; dalej: ustawa zmieniająca z 2018 r.). Na mocy zakwestionowanych przepisów dokonano zmian w ustawie z dnia 13 października 1995 r. – Prawo łowieckie (Dz. U. z 2017 r. poz. 1295, ze zm.; dalej: u.p.ł.) oraz w ustawie z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2017 r. poz. 1839, ze zm.; dalej: u.b.a.).

2. Marszałek Sejmu, w piśmie z 17 października 2019 r., w imieniu Sejmu przedłożył wyjaśnienia w sprawie wniosku grupy posłów i wniósł o stwierdzenie, że:

1) art. 9 ust. 1 pkt 2 u.p.ł. w zakresie, w jakim zakazem płoszenia, chwytania, przetrzymywania, ranienia i zabijania zwierzyny obejmuje szkolenia ptaków łowczych organizowane przez Polski Związek Łowiecki, jest zgodny z art. 9 Konstytucji w związku z art. 11 i art. 13 Konwencji UNESCO w sprawie ochrony niematerialnego dziedzictwa kulturowego, sporządzonej w Paryżu dnia 17 października 2003 r. (Dz. U. z 2011 r. Nr 172, poz. 1018; dalej: Konwencja UNESCO),

2) art. 9 ust. 1 pkt 2 u.p.ł. w zakresie, w jakim zakazem płoszenia, chwytania, przetrzymywania, ranienia i zabijania zwierzyny obejmuje sprawdziany pracy oraz szkolenia psów myśliwskich organizowane przez Polski Związek Łowiecki, nie jest niezgodny z art. 9 Konstytucji w związku z art. 11 i art. 13 Konwencji UNESCO,

3) art. 32a u.p.ł. nie jest niezgodny z art. 17 Konstytucji,

4) art. 33 ust. 2a - 2d u.p.ł. w zakresie, w jakim określa zasady odpowiedzialności Polskiego Związku Łowieckiego za zobowiązania koła łowieckiego, nie jest niezgodny z art. 58 w związku z art. 2 Konstytucji,

5) art. 42aa pkt 15 u.p.ł. jest zgodny z art. 48 oraz z art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 oraz art. 32 Konstytucji i nie jest niezgodny z art. 72 ust. 3 Konstytucji,

6) art. 4 ustawy zmieniającej z 2018 r. jest niezgodny z art. 7, art. 118 ust. 1, art. 119 ust. 1 oraz art. 121 ust. 2 Konstytucji przez to, że zakres uchwalonej przez Senat poprawki wykroczył poza materię ustawy uchwalonej przez Sejm.

Ponadto Marszałek Sejmu wniósł o umorzenie postępowania:

– w zakresie badania zgodności art. 46 u.p.ł., w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 22 ustawy zmieniającej z 2018 r., na podstawie art. 59 ust. 1 pkt 4 ustawy o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 2072, ze zm.; dalej: u.o.t.p.TK), ze względu na utratę mocy obowiązującej zakwestionowanego przepisu;

– w pozostałym zakresie, na podstawie art. 59 ust. 1 pkt 2 u.o.t.p.TK, ze względu na niedopuszczalność wydania wyroku.

3. Prokurator Generalny w piśmie z 22 lutego 2019 r. zajął stanowisko, że:

1) art. 42aa pkt 15 u.p.ł., dodany przez art. 1 pkt 19 ustawy zmieniającej z 2018 r., jest zgodny z art. 48 i art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji oraz nie jest niezgodny z art. 72 ust. 3 Konstytucji,

2) art. 4 ustawy zmieniającej z 2018 r. jest niezgodny z art. 121 ust. 2 w związku z art. 118 ust. 1 w związku z art. 119 ust. 1 w związku z art. 7 Konstytucji,

3) w zakresie zarzutu niezgodności art. 4 ustawy zmieniającej z 2018 r. z art. 32 oraz art. 47 Konstytucji postępowanie podlega umorzeniu na podstawie art. 59 ust. 1 pkt 3 u.o.t.p.TK – wobec zbędności wydania wyroku,

4) w pozostałym zakresie postępowanie podlega umorzeniu na podstawie art. 59 ust. 1 pkt 2 u.o.t.p.TK – wobec niedopuszczalności wydania wyroku.

Jednocześnie Prokurator Generalny wniósł o orzeczenie, na podstawie art. 190 ust. 3 Konstytucji, utraty mocy obowiązującej art. 4 ustawy zmieniającej z 2018 r. z upływem 12 miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku Trybunału Konstytucyjnego w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej.

4. Rzecznik Praw Obywatelskich, w piśmie z 25 czerwca 2018 r. zgłosił swój udział w postępowaniu i zajął stanowisko, że:

1) art. 9 ust. 1 pkt 2 u.p.ł. w zakresie, w jakim pomija sprawdziany pracy psów myśliwskich, a także szkolenia ptaków łowczych i psów myśliwskich, organizowane przez Polski Związek Łowiecki, jest niezgodny z art. 6 ust. 1 i art. 73 Konstytucji oraz art. 11 i art. 13 Konwencji UNESCO,

2) art. 32a ust. 2 i 5-6 u.p.ł. jest niezgodny z art. 17 ust. 2 w związku z art. 58 ust. 1 Konstytucji.

Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:

1. Niniejsze postępowanie zostało zainicjowane przez grupę posłów VIII kadencji Sejmu.

Zgodnie z art. 59 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK), Trybunał na posiedzeniu niejawnym wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania „w przypadku zakończenia kadencji Sejmu i Senatu, w niezakończonych sprawach wszczętych na podstawie wniosku grupy posłów albo grupy senatorów, o którym mowa w art. 191 ust. 1 pkt 1 Konstytucji”.

Kadencje Sejmu i Senatu rozpoczynają się z dniem zebrania się Sejmu na pierwsze posiedzenie i trwają do dnia poprzedzającego dzień zebrania się Sejmu następnej kadencji (zob. art. 98 ust. 1 zdanie drugie Konstytucji).

2. Na mocy postanowienia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 5 listopada 2019 r. w sprawie zwołania pierwszego posiedzenia Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej (M. P. poz. 1056), pierwsze posiedzenie Sejmu wybranego 13 października 2019 r. zostało zwołane na 12 listopada 2019 r. W związku z tym mandaty posłów VIII kadencji wygasły 11 listopada 2019 r., tj. w dniu poprzedzającym dzień pierwszego posiedzenia Sejmu IX kadencji.

Wobec powyższego zaistniała przesłanka umorzenia postępowania na podstawie art. 59 ust. 1 pkt 5 u.o.t.p.TK.

Z tych względów Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.