Sejmik Samorządowy Województwa Krakowskiego we wniosku podniósł, że minister finansów w kwestionowanym przepisie ustanowił na rzecz wójta (burmistrza) nową kompetencję, polegającą na zatwierdzeniu planu finansowego zleconych gminie zadań z zakresu administracji rządowej, nie mając do tego umocowania.

Przepis § 41 ust. 5 rozporządzenia przyznał wójtowi (burmistrzowi), zdaniem wnioskodawcy, kompetencję władczą kreując go tym samym na organ “nadrzędny” wobec zarządu gminy, który - według art. 38 ust. 1 powołanej ustawy - Prawo budżetowe - opracowuje plan finansowy dla zadań z zakresu administracji rządowej zleconych gminie. Art. 38 ust. 3 - Prawa budżetowego, jak wskazał wnioskodawca, upoważnił ministra finansów jedynie do określenia “...szczegółowych zasad trybu i terminów opracowywania planów finansowych zadań zleconych z zakresu administracji rządowej...”.

Minister finansów w piśmie z dnia 23 września 1992 r. zawiadomił Trybunał Konstytucyjny, że po przeanalizowaniu wniosku Sejmiku Samorządowego uznał, iż regulacja prawna zawarta w § 41 ust. 5 rozporządzenia z dnia 2 sierpnia 1991 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu wykonywania budżetu Państwa stanowi przekroczenie zasad upoważnienia udzielonego Ministrowi Finansów, o którym mowa w art. 38 ust. 3 ustawy z dnia 5 stycznia 1991 r. - Prawo budżetowe, w związku z czym zamierza dokonać w ciągu miesiąca nowelizacji rozporządzenia przez skreślenie przepisu § 41 ust. 5.

W dniu 27 października 1992 r. minister finansów wydał rozporządzenie zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowych zasad i trybu wykonywania budżetu państwa, którym w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 2 sierpnia 1991 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu wykonywania budżetu Państwa (Dz. U. Nr 76, poz. 333 i z 1992 r. Nr 6, poz. 22) wprowadził zmiany. Gdy idzie o kwestionowany przez wnioskodawcę przepis § 41 ust. 55 to został on skreślony.

Rozporządzenie zostało opublikowane w dniu 5 listopada 1992 r. w Dzienniku Ustaw Nr 80, poz. 411 i weszło w życie z dniem ogłoszenia.

Po ustaleniu, że kwestionowany przez wnioskodawcę przepis § 41 ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 2 sierpnia 1991 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu wykonywania budżetu Państwa został skreślony Trybunał Konstytucyjny uznał, że nie występuje już podniesiona we wniosku niezgodność prawa.

Uchylenie aktu normatywnego w toku postępowania powoduje ten skutek, że odpada przesłanka niezbędna do prowadzenia dalszego postępowania w sprawie. Brak tej przesłanki procesowej powoduje zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym konieczność umorzenia postępowania.

Z powyższych przyczyn Trybunał Konstytucyjny w oparciu o wymieniony art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. z 1991 r. Nr 109, poz. 470), orzekł jak w sentencji postanowienia.