Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Remigiusz Orzechowski - przewodniczący
Henryk Groszyk
Andrzej Zoll - sprawozdawca,
po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 1992 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy wniosku Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego o zbadanie zgodności § 21 rozporządzenia ministra edukacji narodowej z dnia 9 maja 1992 r. w sprawie warunków przyjmowania uczniów do szkół publicznych oraz przechodzenia z jednych typów szkół do innych Dz.U. Nr 42, poz. 186) z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. Nr 95, poz. 425 z późn. zm.).
umorzyć postępowanie w sprawie.
Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego we wniosku z dnia 26 sierpnia 1992 r. zarzucił niezgodność § 21 rozporządzenia ministra Edukacji Narodowej z dnia 9 maja 1992 r. w sprawie warunków przyjmowania uczniów do szkół publicznych oraz przechodzenia z jednych typów szkół do innych (Dz.U. Nr 42, poz.186) z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. Nr 95, poz. 425 z późn. zm.).
Minister edukacji narodowej powiadomiony przez Trybunał Konstytucyjny o wpłynięciu wniosku Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego, uznał argumentację przedstawioną we wniosku i pismem z dnia 30 września 1992 r. (BP - 052 - 12/92/AB) powiadomił Trybunał Konstytucyjny, iż w dniu 30 września podpisał rozporządzenie uchylające kwestionowany przepis.
Prokurator Generalny pismem z dnia 26 października 1992 r. wniósł o umorzenie postępowania z powodu uchylenia kwestionowanego przepisu przez rozporządzenie ministra edukacji narodowej z dnia 30 września 1992 r. (Dz.U. Nr 75, poz. 371).
Wobec utraty mocy obowiązującej przepisu przed wydaniem orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny, postępowanie w przedmiotowej sprawie należało umorzyć na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym (tekst jednolity Dz.U. z 1991 r. Nr 109, poz. 470).
Źródło tekstu orzeczenia: IPO TK.
Treści orzeczeń udostępniane na platformie iudicat mają wyłącznie charakter pomocniczy oraz informacyjny. Platforma iudicat nie jest oficjalnym publikatorem.