Art. 175 – ustawa z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych (Nadzór odpowiedzialny prezesa sądu rejonowego nad komornikami; Uprawnienia nadzorcze prezesa sądu rejonowego wobec komorników)

1. Nadzór administracyjny jest sprawowany w pierwszej kolejności przez prezesa właściwego sądu rejonowego (nadzór odpowiedzialny). Nadzór odpowiedzialny polega na:

1) ocenie szybkości, sprawności i rzetelności postępowania przez badanie, czy w konkretnych sprawach nie zachodzi nieuzasadniona przewlekłość w podejmowaniu czynności;

2) kontrolowaniu prawidłowości prowadzenia biurowości i rachunkowości kancelarii, zwłaszcza w zakresie ustalenia, czy nie wystąpiły niedobory finansowe;

3) badaniu kultury pracy, w tym przestrzegania wyznaczonych terminów czynności i przyjmowania interesantów oraz utrzymywania kancelarii na poziomie odpowiednim do godności urzędu i posiadanych środków;

4) badaniu dopuszczalności przyjmowania przez komornika spraw z wyboru wierzyciela;

5) badaniu prawidłowości powierzania czynności asesorom;

6) gromadzeniu i analizowaniu informacji o sygnalizacjach naruszeń prawa, o których mowa w art. 166 ust. 2, oraz wytknięciach uchybień, o których mowa w art. 166 ust. 4;

7) badaniu, czy pobierane przez komornika należności są zgodne z obowiązującymi przepisami prawa;

8) podejmowaniu decyzji w przedmiocie wyrażenia zgody, o której mowa w art. 40 ust. 2;

9) stosowaniu innych środków prawnych określonych w przepisach prawa.

2. Uprawnienia nadzorcze prezesa właściwego sądu rejonowego obejmują:

1) zawiadamianie sądu o potrzebie wydania komornikowi zarządzeń w trybie art. 759 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego;

2) badanie prawidłowości realizacji zarządzeń sądu wydanych w trybie art. 759 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego;

3) występowanie do Ministra Sprawiedliwości z wnioskiem o odwołanie komornika z zajmowanego stanowiska;

4) wszczynanie postępowań dyscyplinarnych;

5) kierowanie komorników i asesorów na badania lekarskie, o których mowa w art. 26 i art. 141;

6) odsuwanie komorników od czynności;

7) rozpoznawanie skarg dotyczących działalności komorników, niestanowiących przedmiotu rozpoznania sądu w trybie art. 767 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego;

8) analizowanie sprawozdań, o których mowa w art. 186 ust. 1.