Menu
  • Akty prawne
  • Orzeczenia TK
  • Rejestr klauzul niedozwolonych
  • Wokanda sądów administracyjnych
Spis treści
  • Dział I Przepisy ogólne
  • Rozdział 1 Zakres regulacji i definicje
  • Rozdział 2 Umowy i przepisy międzynarodowe
  • Rozdział 3 Zwierzchnictwo w przestrzeni powietrznej i właściwość prawa
  • Dział II Administracja lotnictwa cywilnego
  • Rozdział 1 Minister właściwy do spraw transportu
  • Rozdział 2 Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego
  • Rozdział 2a Opłata lotnicza i wpłata lotnicza
  • Rozdział 3 Kontrola i postępowanie pokontrolne
  • Dział III Statki powietrzne i inny sprzęt lotniczy
  • Rozdział 1 Postanowienia ogólne
  • Rozdział 2 Rejestry statków powietrznych
  • Rozdział 3 Zdatność statków powietrznych do lotów
  • Dział IV Lotniska, lądowiska i lotnicze urządzenia naziemne
  • Rozdział 1 Postanowienia ogólne, zakładanie i rejestrowanie lotnisk
  • Rozdział 2 Eksploatacja lotnisk
  • Rozdział 3 Ratownictwo i ochrona przeciwpożarowa lotnisk
  • Rozdział 4 Otoczenie lotniska i lotnicze urządzenia naziemne
  • Rozdział 5 Lądowiska i inne miejsca startów i lądowań
  • Dział V Personel lotniczy
  • Rozdział 1 Kwalifikacje personelu
  • Rozdział 2 Badania lotniczo-lekarskie
  • Rozdział 3 Dowódca i załoga statku powietrznego
  • Dział VI Żegluga powietrzna
  • Rozdział 1 Zasady korzystania z przestrzeni powietrznej i organizacji ruchu lotniczego
  • Rozdział 2 Instytucje zapewniające służby żeglugi powietrznej
  • Rozdział 3 Zarządzanie bezpieczeństwem lotów oraz badanie wypadków i incydentów lotniczych
  • Rozdział 4 Loty międzynarodowe
  • Dział VIA Bezzałogowe statki powietrzne
  • Rozdział 1 Wykonywanie operacji z użyciem systemu bezzałogowego statku powietrznego
  • Rozdział 2 Strefy geograficzne dla systemów bezzałogowych statków powietrznych
  • Rozdział 3 Rejestr operatorów systemów bezzałogowych statków powietrznych
  • Rozdział 4 Wyznaczone podmioty, uznane podmioty oraz operatorzy szkolący
  • Rozdział 5 Dokumenty potwierdzające kwalifikacje, szkolenia i egzaminy oraz wymagania w zakresie wieku pilota bezzałogowego statku powietrznego
  • Rozdział 6 Zapobieganie bezprawnemu wykonywaniu operacji z użyciem systemu bezzałogowego statku powietrznego
  • Dział VII Eksploatacja statków powietrznych
  • Rozdział 1 Nadzór nad eksploatacją statków powietrznych
  • Rozdział 2 Certyfikacja
  • Rozdział 3 Zatwierdzenia szczególne, zezwolenia i zgłoszenia
  • Dział VIII Lotnicza działalność gospodarcza
  • Rozdział 1 Koncesje
  • Rozdział 2 Zezwolenia
  • Rozdział 3 Przepisy szczególne
  • Dział IX Ochrona lotnictwa cywilnego
  • Dział X Przewóz lotniczy
  • Dział Xa Ochrona praw pasażerów
  • Rozdział 1 Postępowanie w sprawach pozasądowego rozwiązywania sporów pasażerskich
  • Rozdział 2 Nadzór w zakresie praw pasażerów
  • Rozdział 3 Dochodzenie roszczeń
  • Dział XI Odpowiedzialność cywilna
  • Rozdział 1 Odpowiedzialność za szkody spowodowane przez ruch statków powietrznych
  • Rozdział 2 Odpowiedzialność za szkody związane z przewozem lotniczym
  • Rozdział 3 Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej
  • Dział XIa Administracyjne kary pieniężne
  • Dział XII Przepisy karne
  • Dział XIII Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe, dostosowujące i końcowe
  • Rozdział 1 Zmiany w przepisach obowiązujących
  • Rozdział 2 Przepisy przejściowe i dostosowujące
  • Rozdział 3 Przepisy końcowe
iudicat
  1. iudicat

Treść przepisu

  1. iudicat
  2. Prawo lotnicze
  3. Art. 135

Treść przepisu

Art. 135 [Kwalifikacja i właściwość badania zdarzeń lotniczych; Raportowanie, powiadomienia i nadzór Komisji w postępowaniu powypadkowym]

1. Przewodniczący Komisji po otrzymaniu zgłoszenia o zdarzeniu lotniczym kwalifikuje je jako: wypadek lotniczy, poważny incydent lotniczy, incydent lotniczy albo inne zdarzenie, o którym mowa w art. 135a.

2. Każdy wypadek lub poważny incydent lotniczy statku powietrznego objętego obowiązkiem wpisu do państwowego rejestru cywilnych statków powietrznych jest przedmiotem badania przez Komisję. Inne incydenty lotnicze tych statków powietrznych są badane odpowiednio przez użytkownika statku powietrznego lub instytucje zapewniające służby żeglugi powietrznej lub zarządzającego lotniskiem, pod nadzorem Komisji, chyba że Przewodniczący Komisji zdecydował o podjęciu takiego badania przez Komisję.

2a. Przewodniczący Komisji może przekazać badanie wypadku lub poważnego incydentu lotniczego statku powietrznego, którego maksymalna masa startowa (MTOM) nie przekracza 2250 kg, innemu podmiotowi za jego zgodą. W takim przypadku badanie jest prowadzone pod nadzorem Komisji.

3. Komisja bada wypadki i poważne incydenty lotnicze:

1) cywilnych statków powietrznych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i w polskiej przestrzeni powietrznej;

2) cywilnych statków powietrznych polskich lub obcych, eksploatowanych przez użytkowników polskich poza granicami kraju, jeżeli przewidują to umowy lub przepisy międzynarodowe albo właściwy organ obcego państwa przekazał Komisji uprawnienie do przeprowadzenia badania, albo sam nie podjął badania wypadku;

3) polskich lub obcych cywilnych statków powietrznych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i w polskiej przestrzeni powietrznej, wykonujących loty, o których mowa w art. 66a ust. 1.

4. Komisja może podjąć badanie wypadku lub incydentu lotniczego statku powietrznego nieobjętego obowiązkiem wpisu do rejestru statków, o ile zaistniał on w okolicznościach uzasadniających dokonanie takiego badania. W przypadku niepodjęcia badania przez Komisję raport końcowy z badania zdarzenia przygotowuje pod nadzorem Komisji użytkownik statku powietrznego.

5. Komisja, przystępując do badania wypadku lub incydentu lotniczego, w którym brał udział polski statek powietrzny lub który wydarzył się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, powiadamia:

1) Prezesa Urzędu;

2) użytkownika statku powietrznego;

3) władze lotnicze państwa: rejestracji, producenta, certyfikacji, konstruktora i właściciela statku powietrznego.

6. W przypadku stwierdzenia, że:

1) statek powietrzny w chwili zdarzenia był używany przez osobę nieuprawnioną,

2) osoba używająca statku powietrznego była pod wpływem alkoholu lub środków odurzających,

3) statek powietrzny został zbudowany lub był użytkowany niezgodnie z obowiązującymi przepisami,

4) statek powietrzny był używany w wyniku przestępstwa, w szczególności uprowadzenia – Komisja może odstąpić od badania wypadku lub incydentu lotniczego, powiadamiając jednocześnie właściwe organy o podejrzeniu naruszenia przepisów karnych.

7. Komisja, w terminie 30 dni od dnia otrzymania informacji o zaistnieniu wypadku lotniczego, przesyła Prezesowi Urzędu raport wstępny. Raport wstępny z badania poważnego incydentu lotniczego przekazuje się w przypadku, gdy uzasadnione jest to względami bezpieczeństwa wykonywania lotów.

8. W przypadkach szczególnych Komisja może korzystać z ekspertyz i opinii przygotowywanych na jej zlecenie przez wyspecjalizowane podmioty lub ekspertów.

9. Po zakończeniu badania incydentu lotniczego użytkownik statku powietrznego, instytucje zapewniające służby żeglugi powietrznej lub zarządzający lotniskiem przesyła Komisji, wraz z zebraną dokumentacją, raport końcowy, określający w szczególności przyczyny i okoliczności badanego incydentu lotniczego oraz działania, jakie zostały podjęte lub powinny zostać podjęte w celu zapobieżenia podobnym zdarzeniom w przyszłości. Komisja po analizie przedstawionych dokumentów podejmuje stosowną uchwałę w tej sprawie.

10. Koszty, jakie powstały w związku z dostępem, zabezpieczeniem, transportem i przechowywaniem statku powietrznego, który uległ wypadkowi lotniczemu, do celów badań prowadzonych przez Komisję, pokrywane są ze środków, o których mowa w art. 18 ust. 1.

Źródło tekstu aktu: ISAP. Data ostatniej aktualizacji: 14.04.2026 r.

Treści aktów prawnych udostępniane na platformie iudicat mają wyłącznie charakter pomocniczy oraz informacyjny i nie stanowią oficjalnego źródła prawa. Platforma iudicat nie jest oficjalnym publikatorem.