Menu
  • Akty prawne
  • Orzeczenia TK
  • Rejestr klauzul niedozwolonych
  • Wokanda sądów administracyjnych
Spis treści
  • Dział I Przepisy ogólne
  • Rozdział 1 Zakres regulacji i definicje
  • Rozdział 2 Umowy i przepisy międzynarodowe
  • Rozdział 3 Zwierzchnictwo w przestrzeni powietrznej i właściwość prawa
  • Dział II Administracja lotnictwa cywilnego
  • Rozdział 1 Minister właściwy do spraw transportu
  • Rozdział 2 Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego
  • Rozdział 2a Opłata lotnicza i wpłata lotnicza
  • Rozdział 3 Kontrola i postępowanie pokontrolne
  • Dział III Statki powietrzne i inny sprzęt lotniczy
  • Rozdział 1 Postanowienia ogólne
  • Rozdział 2 Rejestry statków powietrznych
  • Rozdział 3 Zdatność statków powietrznych do lotów
  • Dział IV Lotniska, lądowiska i lotnicze urządzenia naziemne
  • Rozdział 1 Postanowienia ogólne, zakładanie i rejestrowanie lotnisk
  • Rozdział 2 Eksploatacja lotnisk
  • Rozdział 3 Ratownictwo i ochrona przeciwpożarowa lotnisk
  • Rozdział 4 Otoczenie lotniska i lotnicze urządzenia naziemne
  • Rozdział 5 Lądowiska i inne miejsca startów i lądowań
  • Dział V Personel lotniczy
  • Rozdział 1 Kwalifikacje personelu
  • Rozdział 2 Badania lotniczo-lekarskie
  • Rozdział 3 Dowódca i załoga statku powietrznego
  • Dział VI Żegluga powietrzna
  • Rozdział 1 Zasady korzystania z przestrzeni powietrznej i organizacji ruchu lotniczego
  • Rozdział 2 Instytucje zapewniające służby żeglugi powietrznej
  • Rozdział 3 Zarządzanie bezpieczeństwem lotów oraz badanie wypadków i incydentów lotniczych
  • Rozdział 4 Loty międzynarodowe
  • Dział VIA Bezzałogowe statki powietrzne
  • Rozdział 1 Wykonywanie operacji z użyciem systemu bezzałogowego statku powietrznego
  • Rozdział 2 Strefy geograficzne dla systemów bezzałogowych statków powietrznych
  • Rozdział 3 Rejestr operatorów systemów bezzałogowych statków powietrznych
  • Rozdział 4 Wyznaczone podmioty, uznane podmioty oraz operatorzy szkolący
  • Rozdział 5 Dokumenty potwierdzające kwalifikacje, szkolenia i egzaminy oraz wymagania w zakresie wieku pilota bezzałogowego statku powietrznego
  • Rozdział 6 Zapobieganie bezprawnemu wykonywaniu operacji z użyciem systemu bezzałogowego statku powietrznego
  • Dział VII Eksploatacja statków powietrznych
  • Rozdział 1 Nadzór nad eksploatacją statków powietrznych
  • Rozdział 2 Certyfikacja
  • Rozdział 3 Zatwierdzenia szczególne, zezwolenia i zgłoszenia
  • Dział VIII Lotnicza działalność gospodarcza
  • Rozdział 1 Koncesje
  • Rozdział 2 Zezwolenia
  • Rozdział 3 Przepisy szczególne
  • Dział IX Ochrona lotnictwa cywilnego
  • Dział X Przewóz lotniczy
  • Dział Xa Ochrona praw pasażerów
  • Rozdział 1 Postępowanie w sprawach pozasądowego rozwiązywania sporów pasażerskich
  • Rozdział 2 Nadzór w zakresie praw pasażerów
  • Rozdział 3 Dochodzenie roszczeń
  • Dział XI Odpowiedzialność cywilna
  • Rozdział 1 Odpowiedzialność za szkody spowodowane przez ruch statków powietrznych
  • Rozdział 2 Odpowiedzialność za szkody związane z przewozem lotniczym
  • Rozdział 3 Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej
  • Dział XIa Administracyjne kary pieniężne
  • Dział XII Przepisy karne
  • Dział XIII Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe, dostosowujące i końcowe
  • Rozdział 1 Zmiany w przepisach obowiązujących
  • Rozdział 2 Przepisy przejściowe i dostosowujące
  • Rozdział 3 Przepisy końcowe
iudicat
  1. iudicat

Treść przepisu

  1. iudicat
  2. Prawo lotnicze
  3. Art. 17

Treść przepisu

Art. 17 [Państwowa Komisja Badania Wypadków Lotniczych – status, zadania i podstawy prawne; Skład, powoływanie i wymagania kwalifikacyjne członków oraz ekspertów Komisji, zasady działania i obowiązki tajemnicy]

1. Przy ministrze właściwym do spraw transportu działa niezależna, stała Państwowa Komisja Badania Wypadków Lotniczych, prowadząca lub nadzorująca badania zdarzeń lotniczych, zwana dalej „Komisją”.

2. Komisja jest organem do spraw badania zdarzeń lotniczych, o którym mowa w art. 4 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 996/2010 z dnia 20 października 2010 r. w sprawie badania wypadków i incydentów w lotnictwie cywilnym oraz zapobiegania im oraz uchylającego dyrektywę 94/56/WE (Dz. Urz. UE L 295 z 12.11.2010, str. 35, z późn. zm.).

3. Komisja prowadzi badania na podstawie przepisów ustawy i prawa Unii Europejskiej z zakresu wypadków i incydentów w lotnictwie cywilnym oraz z uwzględnieniem norm i zalecanych metod postępowania zawartych w Załączniku 13 do Konwencji, o której mowa w art. 3 ust. 2.

4. W skład Komisji wchodzą: przewodniczący, dwóch zastępców przewodniczącego, sekretarz i pozostali członkowie.

5. W zakresie nawiązywania i rozwiązywania stosunku pracy do członków Komisji stosuje się przepisy ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2025 r. poz. 277 i 807), z zastrzeżeniem przepisów niniejszej ustawy. Z dniem powołania z członkiem Komisji zostaje nawiązany stosunek pracy.

6. Przewodniczącego Komisji powołuje minister właściwy do spraw transportu na okres 4 lat.

7. Przewodniczącym Komisji może zostać osoba posiadająca co najmniej trzyletnie doświadczenie w badaniu zdarzeń lotniczych.

8. Zastępców przewodniczącego i sekretarza Komisji powołuje, na wniosek przewodniczącego Komisji, minister właściwy do spraw transportu, na okres 4 lat.

9. Zastępcą przewodniczącego Komisji może zostać osoba posiadająca co najmniej dwuletnie doświadczenie w badaniu zdarzeń lotniczych.

10. Członka Komisji powołuje minister właściwy do spraw transportu, po zasięgnięciu opinii przewodniczącego Komisji, na okres 4 lat.

11. Minister właściwy do spraw transportu może, na wniosek Komisji podjęty bezwzględną większością głosów, odwołać członka Komisji.

12. Członkiem Komisji może zostać osoba, która:

1) jest obywatelem polskim i korzysta z pełni praw publicznych;

2) posiada pełną zdolność do czynności prawnych;

3) nie była karana za przestępstwo popełnione umyślnie;

4) posiada dyplom ukończenia studiów wyższych.

13. Członkostwo w Komisji wygasa z chwilą śmierci, zaprzestania spełniania wymagań określonych w ust. 12 lub z dniem przyjęcia rezygnacji złożonej ministrowi właściwemu do spraw transportu.

14. W skład Komisji wchodzą:

1) specjaliści z zakresu:

a) prawa lotniczego,

b) szkolenia lotniczego,

c) ruchu lotniczego,

d) eksploatacji lotniczej;

2) inżynierowie – konstruktorzy lotniczy.

15. Za specjalistów z danego zakresu uważa się osoby posiadające odpowiednie wykształcenie wyższe oraz udokumentowaną minimum pięcioletnią praktykę w danej dziedzinie.

16. Przewodniczący Komisji kieruje pracami Komisji i reprezentuje ją na zewnątrz.

17. Członkowie Komisji, formułując treść raportów, analiz, opinii i ekspertyz, kierują się zasadą swobodnej oceny dowodów i nie są związani poleceniem przewodniczącego Komisji lub członka Komisji nadzorującego badanie.

18. W pracach Komisji w miarę potrzeb uczestniczą eksperci.

19. Ekspertem może być osoba posiadająca kwalifikacje oraz doświadczenie w zakresie niezbędnym do badania zdarzenia lotniczego.

20. Ekspertowi za udział w pracach Komisji oraz sporządzanie opinii lub ekspertyzy przysługuje wynagrodzenie ustalane w umowie cywilnoprawnej, którego wysokość uzależnia się od charakteru prowadzonego badania zdarzenia lotniczego i jego złożoności.

21. Ekspert, formułując treść ekspertyz, opinii lub analiz, kieruje się zasadą swobodnej oceny dowodów i nie jest związany poleceniem przewodniczącego Komisji lub członka Komisji nadzorującego badanie co do treści tych dokumentów.

22. Członek Komisji oraz ekspert biorący udział w pracach Komisji:

1) jest obowiązany zachować w tajemnicy wiadomości uzyskane w związku z badaniem zdarzenia lotniczego;

2) nie może występować w roli biegłego w postępowaniu przed sądem lub innym organem w zakresie badania zdarzenia lotniczego, w którym brał udział.

23. Przepis ust. 22 stosuje się także do członka Komisji po wygaśnięciu jego członkostwa w Komisji oraz eksperta biorącego udział w pracach Komisji po zakończeniu przez niego prac w Komisji.

Źródło tekstu aktu: ISAP. Data ostatniej aktualizacji: 14.04.2026 r.

Treści aktów prawnych udostępniane na platformie iudicat mają wyłącznie charakter pomocniczy oraz informacyjny i nie stanowią oficjalnego źródła prawa. Platforma iudicat nie jest oficjalnym publikatorem.