Art. 618 – Kodeks postępowania karnego (Zakres wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym; Ustalanie wysokości wydatków i właściwość organu przy braku regulacji)

§ 1. Wydatki Skarbu Państwa obejmują w szczególności wypłaty dokonane z tytułu:

1) doręczenia wezwań i innych pism;

2) przejazdów sędziów, prokuratorów i innych osób z powodu czynności postępowania;

3) sprowadzenia i przewozu oskarżonego, świadków i biegłych;

3a) sprowadzenia i przewozu osoby wydanej na skutek wniosku, o którym mowa w art. 593, lub zobowiązanej do powrotu do Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli organ procesowy tak postanowi ze względu na wagę sprawy;

4) oględzin, badań przedsięwziętych w toku postępowania oraz przesyłek i przechowania zajętych przedmiotów, jak również ich sprzedaży;

5) ogłoszeń w prasie, radiu i telewizji;

6) wykonania orzeczenia, w tym również o zabezpieczeniu grożących kar majątkowych, jeżeli kary te zostały orzeczone, z wyłączeniem kosztów utrzymania w zakładzie karnym i kosztów pobytu w zakładach leczniczych na obserwacji psychiatrycznej;

7) należności świadków i tłumaczy;

8) kosztów postępowania mediacyjnego;

9) należności biegłych lub instytucji wyznaczonych do wydania opinii lub wystawienia zaświadczenia, w tym koszty wystawienia zaświadczenia przez lekarza sądowego;

9a) kosztów obserwacji psychiatrycznej oskarżonego, z wyłączeniem należności biegłych psychiatrów;

9b) kosztów zarządu przymusowego;

10) opłat przewidzianych za udzielenie informacji z rejestru skazanych;

11) nieopłaconej przez strony pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez adwokatów lub radców prawnych;

12) ryczałtu kuratora sądowego za przeprowadzenie wywiadu środowiskowego, o którym mowa w art. 214 § 1;

12a) ryczałtu asystenta rodziny za udział w posiedzeniu albo rozprawie, o których mowa w art. 76a § 1;

13) realizacji umów międzynarodowych, których Rzeczpospolita Polska jest stroną, i postępowań prowadzonych na podstawie działu XIII, także jeżeli nie zostało wydane postanowienie, o którym mowa w art. 303.

§ 2. Jeżeli wysokości i zasad ustalania należności określonych w § 1 nie regulują odrębne przepisy, Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość i sposób ich obliczania, mając na uwadze faktyczny koszt dokonania danej czynności.

§ 3. W razie braku przepisów wymienionych w § 2, o wysokości danego wydatku decydują kwoty przyznane przez sąd, prokuratora lub inny organ prowadzący postępowanie.