Art. 52 – ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Warunki mianowania na wyższy stopień służbowy; Wyjątkowe awanse z pominięciem stażu i awanse pośmiertne)

1. Mianowanie na kolejny wyższy stopień następuje stosownie do zajmowanego stanowiska służbowego oraz w zależności od opinii służbowej. Nadanie tego stopnia nie może jednak nastąpić wcześniej niż po przesłużeniu w dotychczasowym stopniu: – posterunkowego – 1 roku, – starszego posterunkowego – 1 roku, – sierżanta – 2 lat, – starszego sierżanta – 2 lat, – sierżanta sztabowego – 2 lat, – młodszego aspiranta – 3 lat, – aspiranta – 3 lat, – starszego aspiranta – 2 lat, – aspiranta sztabowego – 4 lat, – podkomisarza – 3 lat, – komisarza – 4 lat, – nadkomisarza – 4 lat, – podinspektora – 3 lat, – młodszego inspektora – 4 lat, – inspektora – 4 lat.

1a. W szczególnie uzasadnionych przypadkach Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek ministra właściwego do spraw wewnętrznych, może mianować inspektora Policji na stopień nadinspektora Policji z pominięciem wymogu przesłużenia w dotychczasowym stopniu okresu, o którym mowa w ust. 1 tiret piętnaste.

2. (uchylony)

3. W szczególnie uzasadnionych przypadkach minister właściwy do spraw wewnętrznych, na wniosek Komendanta Głównego Policji, może mianować każdego policjanta na wyższy stopień, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z przepisów art. 48 oraz art. 49 i art. 50.

4. W szczególnie uzasadnionych przypadkach:

1) Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek ministra właściwego do spraw wewnętrznych, może mianować na pierwszy stopień oficerski oraz na stopnie generalnego inspektora Policji i nadinspektora Policji,

2) Komendant Główny Policji może mianować na pozostałe stopnie policyjne – policjanta, który poniósł śmierć w związku z wykonywaniem czynności służbowych.