Art. 56 – ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Mianowanie na odpowiedni stopień policyjny funkcjonariuszy innych służb; Właściwość Komendanta Głównego Policji przy mianowaniu na pierwszy stopień oficerski)

1. Osobę przyjmowaną do służby w Policji i posiadającą stopień wojskowy, stopień Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Biura Ochrony Rządu, Służby Ochrony Państwa, Służby Celnej, Służby Celno-Skarbowej, Państwowej Straży Pożarnej, Urzędu Ochrony Państwa, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Wywiadu Wojskowego, Służby Kontrwywiadu Wojskowego lub Służby Więziennej mianuje się na odpowiedni stopień policyjny.

2. Mianowanie, o którym mowa w ust. 1, jest uzależnione od uzyskania kwalifikacji zawodowych, o których mowa w art. 34 ust. 2 pkt 1.

3. Przy przyjmowaniu do służby osoby posiadającej stopień odpowiadający stopniowi podkomisarza Policji na pierwszy stopień oficerski mianuje Komendant Główny Policji.

4. Funkcjonariusza przenoszonego do służby w Policji na podstawie art. 25a ust. 1, posiadającego stopień Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Służby Celno-Skarbowej, Państwowej Straży Pożarnej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Wywiadu Wojskowego lub Służby Kontrwywiadu Wojskowego, mianuje się na odpowiedni stopień policyjny.